De gezichten achter de schermen…

  • Meet Patrice

    Patrice van Trigt

    Begin 2014 heb ik met een vriendin Perfecte Buren opgericht. Omdat ons initiatief zowel op social media en bij de uitgevers / auteurs in goede aarde viel kwamen we al snel recensenten tekort, het leesaanbod was (en is) enorm. In no time groeide het idee van een leesduo uit tot een grote leesfamilie met Nederlandse en Vlaamse recensenten, een uniek concept. Vandaag de dag beheer ik samen met Nancy en Karin de werkzaamheden achter de schermen, ieder heeft zo haar taken en we vullen elkaar perfect aan. Onmisbaar voor Perfecte Buren is de grote groep recensenten die met veel passie en toewijding op een geheel eigen wijze hun leeservaringen deelt met onze volgers.
    Onze website is inmiddels uitgegroeid tot een place to be als het aankomt op recensies, interviews en winacties. Elke dag is er wel iets nieuws te ontdekken. Als het enigszins kan bezoeken we ook graag boekpresentaties, events en zijn we vaak van de partij bij exclusieve bookevents. Erg leuk allemaal, want zo ontmoet je behalve de Nederlandstalige auteurs ook grote internationaal bekende schrijvers als Tess Gerritsen, Karin Slaughter, RJ Ellory, Peter James, MJ Arlidge, Sebastian Fitzek en vele anderen. Vooral onze Roelant, die verzorgt sinds een paar jaar alle interviews, heeft het goed voor elkaar wat dat betreft. Hij ontmoet zowel binnen als buiten de grenzen veel auteurs. En van de zijlijn genieten wij als team daar dan weer van mee en dat is bijzonder leuk.
    Maar waarom boeken en niet iets anders? Mijn moeder was een fervent lezer en in de bieb was ze mij altijd kwijt. In plaats van dat ze me bij de kinderboeken vond, zat ik te bladeren in boeken voor volwassenen. Al voor ik überhaupt kon lezen. Ze noemde me altijd al een lettergek. Niet verwonderlijk dat ik dan ook al heel snel zelfstandig kon lezen en kinderboeken me niet lang konden bekoren. Boeken lopen als een rode draad door mijn leven. Leeftijdgenoten vroegen voor hun verjaardag om nieuwe sneakers of een stereotoren, ik vroeg om uitbreiding van m’n boekenkast. Ook tijdens mijn studie marketing en communicatie bleef ik de tijd vinden om veel te lezen, dan maar minder slapen. Een goed boek laat zich immers niet makkelijk wegleggen. Ook nu is een groot deel van de inrichting ingesteld op boeken. Het hoort bij mij, niemand kijkt er meer van op. Als er te veel boeken in huis zijn doneer ik ze aan goede doelen. Denk aan ziekenhuizen, Ronald McDonaldhuizen, woongroepen, opvanghuizen, tehuizen voor ouderen, minibiebs en de zwerfbieb. Het is fijn om je liefde voor boeken te kunnen delen. Ik word hierin ook nog eens gesteund door veel lieve mensen. Auteurs, uitgevers, boekhandels en onze (team)leden doneren geregeld mooie boeken. Lezen is ook delen, toch?
    Wat doe ik wanneer ik niet lees? Behalve dat mijn druk gezin ervoor zorgt dat ik me niet verveel, besteed ik graag tijd aan mijn vrienden. Die zijn onwijs belangrijk. Ook kook ik graag en ben ik een fervent buitenmens. Ik hou van reizen, ongeacht waarheen. Of het Noorwegen is of Azië, New York of de Ardennen, reizen is leren en genieten in één. We hebben het geluk al heel veel gezien te hebben, als gezin is er duidelijk een voorliefde voor backpacken en citytrips, maar net als met boeken geldt ook hier, het is nooit genoeg. Boekengekken zullen dat herkennen. Gelukkig zijn er ook veel reisgidsen, heerlijk om plannen te maken en ideeën op te doen. In tuinieren kan ik me ook verliezen, in tuinboeken ook…weer die boeken! Ook wandel ik lange afstanden met onze hond, Kooiker Clint en fotografeer dan wat mooie plaatjes. Weer of geen weer, 15 kilometer of meer en het liefst iedere dag, helaas lukt dat niet altijd.
    Na een wandeling of een lekkere maaltijd met vrienden is het heerlijk om me met een goed boek terug te trekken. Even in een andere wereld vertoeven. Voorheen las ik bijna altijd thrillers maar tegenwoordig kan ik me ook helemaal verliezen in (feelgood)romans. In maart 2020 heb ik tijdens de Boekenweek met auteur Marjan Gorissen de eerste editie van Het Non Fictie Festival georganiseerd, een initiatief dat een groot succes was en zeker een vervolg gaat krijgen. Wie zegt dat lezen saai is heeft duidelijk geen idee… het idee is om iedereen aan het lezen te krijgen, dus is er nog veel werk te verzetten!
    Mocht je mijn leesavonturen of andere bezigheden willen volgen, dan kan dat op Instagram:
    Volg me op Instagram
    Heel veel (lees)plezier gewenst op een van onze mediakanalen, Perfecte Buren is overal!
    Groetjes Patrice

  • Meet Nancy

    Nancy de Brucker

    Ik ben Nancy De Brucker, 53 jaar en geboren en getogen in Sint-Niklaas. Sinds 2000 woon ik samen met mijn hubby in Belsele. We hebben een volwassen dochter die vijf jaar geleden het ouderlijk huis heeft verlaten Dat was even slikken maar gelukkig hebben we er een heel lieve schoonzoon bij gekregen. Ik heb altijd fulltime gewerkt maar kreeg enorme tegenslag met mijn rug en ben nu chronisch rug patiënte. Door dit heb ik al heel wat moeten verduren en verwerken en na ettelijke operaties ben ik nu thuisgebonden. Ik vul dan ook mijn dagen met lezen (indien mogelijk) want andere dingen zijn helaas niet meer aan de orde voor mij. Gelukkig dat ik dus graag lees en dat ook dit een invulling is in mijn leven.

    In Rhodos

    Zoals gezegd kom ik heel zelden buiten maar waar ik altijd enorm naar uitkijk, is onze jaarlijkse reis naar Rhodos. Dit is zowat mijn 2e thuis geworden en daar komen we echt tot rust. We genieten van elke minuut!
    Ik ben eigenlijk al van in de middelbare school een fervent lezer en de bieb was voor mij de ultieme plaats om te vertoeven. Je kunt wel stellen dat lezen zowat mijn voornaamste hobby is. Ik lees zowel in het Nederlands als in het Engels en nu nog ontdek ik elke dag nieuwe auteurs. Ik heb dan ook een ellelange lijst van boeken die ik nog wil lezen en die maar blijft groeien. Mijn andere bezigheid is tv kijken en vooral Engelse series, zoals bv. Downton Abbey en andere programma’s met veel humor. Mijn favoriete muziek is nog altijd die van de jaren ’70 & ‘80. Wat ik ook graag doe is gaan uiteten met familie of vrienden, dat vind ik heel leuk en is voor mij ook een ideaal moment om de deur uit te gaan.
    Voordien las ik bijna altijd thrillers maar door te beginnen recenseren kwamen andere genres mijn richting uit. Nu lees ik thrillers, romans, feelgoods en non-fictie boeken. Ook gaat mijn interesse uit naar boeken over de Holocaust. Die verhalen blijven me fascineren, ondanks de gruwelijkheden. Ik doe ook kleuren voor volwassenen, dat is niet alleen leuk maar ook goed voor de mentale gezondheid, lekker kleuren en aan niets denken. Vroeger had ik favoriete auteurs maar ik kan nu niet echt meer zeggen dat ik die nog heb; er zijn zoveel goede auteurs voor mij die elk op hun eigen manier mij een enorme voldoening geven door hun verhalen te delen. Je kunt dus wel stellen dat ik een echte boekengek ben 😉
    Zes jaar geleden maakte ik kennis met Patrice en in het bijzonder Perfecte Buren. Ze nodigde me uit om elkaar beter te leren kennen, mede door dit is er een mooie vriendschap ontstaan. Ook met Karin heb ik een leuke band en met ons drieën vullen we elkaar goed aan. Het is leuk om een ‘boekenfamilie’ te hebben.
    Je kunt me volgen op Instagram: Volg ook mij op Instagram
    Groetjes,
    Nancy

  • Meet Karin

    Wie is Karin?

    Karin Teirlynck

    Samen met mijn ventje – The Love of my Life – woon ik in het landelijke Vremde, maar toch dicht genoeg bij Antwerpen om daar menig uurtje door te brengen. Aangezien onze kinderen het huis al een tijdje uit zijn hebben we ruimte – maar soms te weinig tijd – om erop uit te trekken. Dit kan variëren van een dagje naar ’t stad (lees Antwerpen), een pittige fietstocht, een dagje erop uit met de kleinkinderen, een weekendje weg (wat we geregeld eens doen) of een dagje zalig niks doen in een welness. We pikken ook graag een concertje mee op zijn tijd, een boekvoorstelling of een optreden/voordracht/voorstelling in het Cultureel Centrum.
    Onze vakanties gaan meestal richting Hoge Noorden. We hebben een tiental jaar geleden ons hart verloren aan IJsland en gaan dan ook op regelmatige basis terug naar dit pure land. Omdat we veel willen ontdekken en daarbij graag de cultuur opsnuiven van de streek is luieren en twee weken plat op een strand(stoel) geen optie. Wij trekken rond en slapen bijna elke nacht in een ander bed.

    De Goðafoss – IJsland

    Een van onze mooiste avonturen is winters Lapland, inclusief het noorderlicht. Midden in de nacht op een bevroren rivier, in the middle of nowhere, met de husky’s achter ons slapend op het stro, bij -25* en het groene licht – lees: Noorderlicht – dat boven je hoofd danst… dan besef je pas wat leven is, hoe mooi dit kan zijn, maar ook hoe nietig wij hier zijn!
    Hoe passen boeken nu in dit plaatje? Ik kan me niet anders herinneren dan dat lezen altijd een onderdeel van mijn zijn is geweest. Bij ons in het dorp kwam vroeger de bib-bus op dinsdag en elke dinsdag stond ik trouw te wachten. Van Pietje Puk, Mark & Mieke naar Pinkeltje. Later werden dat romans à la bouquet reeks (de pubertijd) en weer later thrillers/misdaad. Vandaag de dag lees ik nog steeds misdaad/thrillers met tussendoor af en toe een roman/chicklit, maar ik kan ook genieten van een goeie biografie. Kopje koffie, stukje chocolade of een wijntje erbij en genieten maar…

    Een dikke zeven jaar geleden had ik het geluk om deel te mogen worden van Perfecte Buren. Als een van de beheerders heb ik naast het lezen en recenseren aangename contacten met de uitgevers en probeer ik al het magnifieke dat verschijnt in boekenland binnen ons team aan de man te brengen. Altijd weer een uitdaging, maar wel een heel leuke! In het kort: voor de PR van PB ben je bij mij aan het goede adres 😉
    Sometimes you win & Sometimes you learn!
    Lieve boekgroet, Karin
    Wil je me op sociale media volgen? Dat kan op Instagram: Volg me op Instagram

  • Meet Jeanine

    Jeanine Feunekes-Both‎

    Mijn naam is Jeanine Feunekes-Both, ik ben 48 jaar en getrouwd met mijn grote liefde. We hebben samen een zoon van 11 jaar. Ik recenseer alweer zes jaar met veel plezier bij de Perfecte Buren. Het is een erg leuk en hecht team om bij te horen. Ik heb altijd al veel gelezen, vanaf het moment dat ik leerde lezen was ik eraan verslaafd. Het is zo een fantastisch gevoel om met nieuwe werelden kennis te maken en er een tijdje in door te brengen. Ik lees zo goed als alle genres, behalve waargebeurde verhalen en boeken over de oorlog. Mijn favoriete genres zijn sciencefiction, horror en fantasy en sinds een jaar heb ik de feelgood ontdekt. Mijn favoriete schrijver aller tijden is Philip K. Dick, een zeer fascinerende man. Veel van zijn boeken zijn verfilmd en waren stuk voor stuk kaskrakers in de bioscoop.
    Sinds ik recenseer voor Perfecte Buren ben ik er achtergekomen dat wij ook in Nederland en Vlaanderen zeer goede schrijvers hebben, die absoluut niet onderdoen voor hun buitenlandse collega’s, met name op het gebied van sciencefiction en horror. Ik zou deze schrijvers zonder dit blog niet zo snel hebben ontdekt. Er zitten ware pareltjes tussen. Ik hoop dat ik in de toekomst nog veel meer nieuwe Nederlandstalige schrijvers zal gaan ontdekken in zowel mijn favoriete genres als ook in andere genres.
    Jeanine
    Je kunt me volgen op Instagram: Volg me op Instagram

  • Meet Jeannie

    Sinds een jaar of vijf ben ik nu recensent van De Perfecte Buren. Dat begon wat aarzelend, met één recensie per maand. Van lieverlee krijg je er dan aardigheid in, je leest nog meer dan anders én je ontdekt nieuwe auteurs, ik kan het dan ook iedereen aanraden.

    Jeannie Bertens-Marcelis

    Ik lees al boeken vanaf mijn vroegste jeugd. Leren lezen in de eerste klas en het lezen nooit meer los gelaten. Vroeger, in de vorige eeuw, mocht je in de bibliotheek maar twee boeken meenemen als kind, een leesboek en een studieboek. Dat leesboek was er dan een uit een serie – vul maar in: De olijke tweeling, De dolle tweeling, Arendsoog, Pitty – en het studieboek was er dan vaak eentje uit de serie De jonge reizigers. Elke dag ging ik naar de bibliotheek, alleen op zondag niet. Dan nam ik een boek van mijn oudere broer of zus. Gaandeweg werd het lezen wat minder; studeren, sporten en de liefde kosten ook veel tijd. Maar lid van de bibliotheek bleef ik nog lang en in vakanties werden er heel wat boeken weggetikt.
    Toen er kinderen geboren werden, eerst Linda en daarna Paul, kwam er van lezen niet veel meer terecht, dat werd voorlezen, iets dat ik overigens nog steeds heel leuk vind. Linda was en is een echte boekenwurm. Door haar heb ik de Scandinavische thrillers leren kennen en vele auteurs waar ik nog nooit van gehoord had. Een beetje jaloers was ik wel toen ze Literatuurwetenschappen ging studeren. Boeken lezen voor je studie leek mij ook wel wat, dat had ik nog niet meegemaakt. Nu werkt ze al weer een flink aantal jaren in het boekenvak.
    Zelf ben ik altijd, ruim veertig jaar, werkzaam geweest in het Middelbaar Beroepsonderwijs. Een heerlijke tijd, maar ook hard werken en niet altijd makkelijk in combinatie met een druk gezin, mantelzorg en ook nog wat lezen. Dat laatste kwam toch wel in het gedrang. Vanaf 1 september echter niet meer, dan ga ik met vervroegd pensioen. Ik heb er heel veel zin, ben van plan om heel veel leuke dingen te ondernemen samen met manlief maar blijf zeker recenseren voor De Perfecte Buren, dat is een té leuke hobby!
    Ik lees in principe alles, ben dol op Fantasy – Tolkien, Terry Goodkind, Robin Hobb, George R.R Martin, houd van mooie romans – Lucinda Riley, Santa Montefiore, Jill Mansell, Jojo Moyes, Corina Bomann etc., lees graag verhalen over de Tweede Wereldoorlog – Diney Costeloe bv, voor een goede Scandinavische thriller mag je me wakker maken – Stefan Ahnhem, Arnaldur Indridason, Henning Mankell, Lars Kepler, Hakan Nesser, Stieg Larsson etc en ook een historische roman vind ik vaak niet te versmaden. Kortom, ik kom al lezend mijn tijd wel door!

  • Meet Peggy

    The P-Files
    Wanneer iemand me vraagt om me voor te stellen, gaan mijn gedachten steeds alle richtingen uit. Is mijn leven zo interessant voor iemand anders? Zijn de dingen die ik doe boeiend? In ieder geval maken mijn dagdagelijkse bezigheden en interesses me tot de persoon die ik ben. Mijn leven is opgebouwd door en met mijn werk, mijn vrienden en mijn Hobby’s. Dus… ‘here we go’, een korte voorstelling van mezelf.

    Peggy van Aert

    Ik ben dus Peggy. Ik woon samen met mijn ventje in Vremde, België. Dag in dag uit trotseer ik de files naar het verre Brussel. Daar dompel ik me dan onder in de wereld van techniek en telefonie. Een wereld van bits en bytes. Een uitstap waar ik nooit aan begin, zonder mijn trouwe vriend, mijn e-reader. Ieder vrij moment dat ik heb, kan je me namelijk ergens vinden met een boek.
    Boeken vormen sinds mijn middelbare school een belangrijk onderdeel van mijn leven. Een boekbespreking op school, was voor mij een zeer leuke opdracht, zeker in de hogere jaren, wanneer we zelf en boek mochten kiezen en we ons niet meer moesten houden aan de verplichte lectuur. Boekbesprekingen die me zijn bijgebleven zijn, De blikken trommel – Gunther Grass, Het leven volgens Garp – John Irving’ en Het – Stephen King.
    Rond mijn 12de liet een vriendin me kennis maken met de bibliotheek. Er ging een hele wereld voor me open. Vanaf toen bracht ik minstens 1 keer per week een bezoek aan deze hemel op aarde. Tegenwoordig kan ik geen enkele boekenwinkel voorbij wandelen zonder er even binnen te gaan. En dan kom ik natuurlijk (bijna) nooit met lege handen terug naar buiten. Ik lees het allerliefste thrillers, maar als tussendoortje ook wel eens een chicklit, een reisverhaal of een kunstboek. Met een zeer grote voorliefde voor Scandinavische literatuur.
    Naast lezen, spendeer ik ook redelijk wat van mijn vrije tijd aan kunst. Ieder jaar probeer ik een groot aantal tentoonstellingen te bezoeken, vooral hedendaagse kunst.  De tentoonstelling die een grote indruk op me gemaakt heeft is het kunstproject van Christo op het meer van Iseo in 2016 – The Floating Piers. Het was een unieke belevenis om over en kunstwerk te kunnen wandelen en er zelf deel van te worden.  En nu wordt het aftellen naar het nieuwe kunstproject van Christo in Parijs. Helaas door de corona een jaartje uitgesteld naar 2021.

    The Floating Piers

    Voorts pik ik af en toe wel eens een concertje mee. Geen grote festivals maar een leuke zaalshow, of een intiem concert in het openluchttheater kan ik wel smaken. Legendarische concerten die ik heb bijgewoond zijn zeker en vast, Depeche Mode en Sigur Rós. Deze laatste zelfs in zijn thuisland IJsland.
    Minstens één maal per jaar proberen we ook een leuk reisje te maken. We hebben ons hart vooral verloren aan het Hoge Noorden. IJsland is met stip de mooiste reisbestemming ooit. De stilte, de ruste, de puurheid, de natuurpracht van dit land zijn onbeschrijflijk. Het noorderlicht was dan weer de meest unieke ervaring ooit. Plots merk je bij -25 graden hoe nietig je wel bent als mens en hoe machtig de natuur kan zijn. Onbeschrijflijk.
    Ook proberen we af en toe eens op citytrip te gaan. Zo zijn we vorig jaar Kopenhagen gaan ontdekken. Een zeer mooie, aangename en bruisende stad.  De bibliotheek van Kopenhagen is een pareltje.
    Zoals in het begin gezegd, maken al deze ervaringen en uitstappen me tot de persoon die ik ben. Iemand met 1 belangrijk levensmotto:
    ONE LIFE, LIVE IT!
    Op social media kan je me terugvinden op Instagram: Volg me op Instagram

  • Meet Silke

    Dag allemaal! Dag beste boekenliefhebbers!

    Silke Wimme

    De vraag werd mij gesteld om mezelf even voor te stellen. Dit lijkt een simpele vraag, maar bleek uiteindelijk dan toch niet zo makkelijk.
    Op 10 juni 1979 zag ik mijn eerste levenslicht in Brugge, waar ik ook woon, samen met mijn vriend en mijn twee pluizige rosse katers. Ik heb altijd al een brede interesse gehad in cultuur: tentoonstellingen, musea, citytrips, kunst, geschiedenis…. En een van mijn grootste passie is reizen. Hiernaast zijn mijn hobby’s penpalling, buikdansen, fotografie en experimenteren in de keuken. Op mijn reizen probeer ik telkens de lokale keuken uit en breng ik verschillende kruidenmengelingen terug mee naar huis. Hiermee ga ik dan aan de slag en probeer ik van alles uit. Hiernaast kan ik ook genieten van een goeie film.
    Natuurlijk zijn jullie vooral benieuwd vanwaar mijn interesse voor boeken komt. Vanaf mijn eerste woordjes die ik kon lezen, en de eerste leesboekjes op school moest men mij al boeken geven van een niveau hoger. De verplichte boekenlijsten op school spraken mij nooit aan, de boeken die erop stonden had ik reeds enkele jaren ervoor gelezen. Ik vond het niveau van die lijsten altijd te laag en de boeken te saai. Maar met wat geluk kreeg ik het meestal wel voor elkaar dat ik mocht kiezen uit de boekenlijsten van een paar studiejaren hoger of mocht ik afwijken van de verplichte lijsten door te lezen waar ik zelf zin in had. Eén enkele keer mocht ik zelfs voor het vak Nederlands een boek lezen van een niet-Nederlandstalige auteur namelijk Jung Chang met haar Wilde Zwanen. Wat een super dik boek leek voor mijn klasgenoten, was voor mij een parel. Dit was niet alleen voor Nederlands, maar ook voor het vak Engels week ik wel eens af van die lijsten en John Irving kreeg hierbij mijn voorkeur. Mijn liefde voor boeken werd extra aangewakkerd door mijn oom en tante die in de bibliotheek werkten. Via hen kon ik steeds de allernieuwste boeken ontlenen zonder op wachtlijsten te staan.
    Voorheen werkte ik in Brussel en tijdens het pendelen had ik heel wat tijd om boeken te lezen. Maar sinds kort werk ik dichterbij huis, op de personeelsdienst van de publieke zorgsector en lees ik vooral op mijn favoriet leesplekje, mijn bed, net voor het slapengaan. Waarna ik lekker kan wegdromen over de personages uit de boeken die ik aan het lezen ben. Lezen is voor mij dan ook puur ontspannen en een manier om te ontsnappen aan de dagdagelijkse sleur.
    Mijn favoriete auteur is John Shors, ik heb zijn boeken een 5-tal jaren geleden ontdekt toen ik op zoek was naar boeken over Cambodja. Hij schrijft vooral romans die zich afspelen in Azië, en heeft een zeer
    mooie beeldende stijl. Bij het lezen van zijn boeken waan je je telkens op reis, ergens in Azië. Vooral zijn boek Gelukskinderen over enkele straatkinderen in Vietnam heeft mij enorm aangegrepen.
    Maar niet alleen fictie kan mij boeien, ook non-fictie lees ik af en toe. Hier kunnen vooral geschiedkundig en antropologische boeken mij enorm boeien. De Britse BBC journalist Robert Fisk (zeg maar de Rudi Vranckx van Groot-Brittannië) is mijn favoriete auteur in het non-fictie genre. Hiernaast mag Kevin Valgaeren ook niet ontbreken in mijn top 5, een topper van Vlaamse bodem!
    Mijn boeken top 5 bestaat uit:
    1. John Shors – De gelukskinderen
    2. Colleen McCullough – De doornvogels
    3. Robert Fisk – De grote beschavingsoorlog
    4. Umberto Eco – De slinger van de Foucault
    5. Kevin Valgaeren – Blackwell
    Zoals jullie uit mijn boeken top 5 kunnen opmaken lees ik graag verschillende genres. Het enige wat mij minder boeit is science-fiction.
    Jullie kunnen mij terugvinden op Instagram: volg me op Instagram
    Groetjes, Silke

  • Meet Roelant

    Roelant de By

    Mijn naam is Roelant de By. Vanaf mijn jeugd heb ik altijd al veel gelezen. Sinds begin 2018 maak ik deel uit van de Perfecte Buren. Mijn belangrijkste taak is het verzorgen van de interviews. Die doe ik altijd live; ik ga naar de auteur toe of we ontmoeten elkaar ergens. Door de corona ben ik soms gedwongen om het via face time te doen. Ik ben dol op thrillers, maar door mijn interviews ben ik ook andere genres gaan lezen. Ik ben getrouwd en heb drie (uitwonende) dochters.

    Roelant op avontuur

    Hobby’s naast lezen zijn : opera, wijn, zingen en pianospelen. Ook ben ik dol op spelletjes: kolonisten van Catan, bridgen etc. Verder ben ik niet erg avontuurlijk ingesteld. Ik lig graag in mijn hangmat en lees liever over spannende avonturen dan dat ik ze zelf beleef. Ik werk 4 dagen per week als tandarts en dat doe ik met heel veel plezier.
    Ik ben niet erg actief op social media maar je kunt me volgen op Instagram: Volg me via Instagram.
    Mijn favoriete boeken van de afgelopen jaren wil ik hier graag nog even noemen:

    Het Dossier van Anya Niewierra.(2017)
    1793 van Niklas Natt och Dag (2018)
    De Stilte van de Witte Stad van Eva Garcia Sáenz de Urtiri (2019)

  • Meet Peter

    Music was my first love.

    Peter van Bavel

    In de vroege zomer van 1967 kwam ik ter wereld in Zwijndrecht, onder de rook van Rotterdam. Mijn moeder kwam uit Den Bosch en mijn vader uit Tilburg. Meer strijd heb ik in mijn hele jeugd niet ervaren. Mijn moeder was de moeder die wachtte met het kopje thee, de moeder die al wist wat ik had gedaan, voordat ik het zelf had bedacht. De moeder die er altijd was. Mijn vader was mijn grote voorbeeld. Hij werkte hard thuis waar hij antieke klokken restaureerde en in onregelmatige dienst werkzaam was bij de NS. Wanneer hij overdag sliep, waren wij stil. Hij was immers ook stil wanneer wij lagen te slapen. Een hoofdtelefoon bracht uitkomst. Ik luisterde altijd muziek. En nog steeds. Ik vind vrijwel alles mooi. Bij iedere emotie en gevoelstemperatuur past een andere soort muziek. En omdat ik vrijwel alles mooi vind, ontdek ik nog dagelijks nieuwe muziek. De diversiteit aan stemmingen helpt mij daarbij; deze is onuitputtelijk groot, zo is gebleken.
    Mijn eerste single kreeg ik van mijn grootmoeder. Het was ‘Blockbuster’ van The Sweet. Magisch vond ik het. En die magie groeide verder uit, net als de omvang van mijn verzameling, die naast een duizendtal elpees en singles, uiteindelijk vierentwintigduizend cd’s bevatte. Er was sprake van een verslaving die gevoed moest worden.
    Verkoop van deze verzameling was noodzakelijk na mijn scheiding. Toen ik de zolderverdieping van mijn toenmalige woning, krakend van opluchting door de verdwenen last, achter mij gesloten heb, startte ik een nieuw zonnig leven op een nieuwe plek in de stad van Flipje. Niet iedere dag zag ik nog mijn zoon, wel had ik er twee cadeaukinderen bij en een schat van een vrouw. Ik koesterde de momenten met z’n vijfjes, ook al waren ze spaarzaam.
    De kinderen groeiden op tot middelbare scholieren en de komst van Spotify voorkwam een nieuwe verzameling muziek. Na zeven vette jaren, zit ik al vier jaar, in de zogeheten magere periode. Een hernia-operatie bracht mij niet de verwachte resultaten. Ik kan niet meer zitten. Technisch gezien wel, maar het is uitermate pijnlijk. Aan het eind van het afgelopen jaar ben ik geopereerd en ik zit nu nog volop in het herstel van die ingreep. Momenteel wordt nagedacht over het revalidatietraject. De lappenmand heb ik nog niet verlaten. En ik lig nog altijd 23 uur per etmaal op bed. Om in beweging te blijven werd een draaitafel gegeven. Mijn verzameling vinyl is mooi en binnen de perken gebleven. Hoewel, dat hangt ervan af aan wie je die vraag stelt. Sorry, schat!
    Mijn fantastische baan in Utrecht, zo vader zo zoon, kon ik niet langer doen.
    Lezen is altijd een tweede grote hobby geweest. En net als bij muziek, heb ik een brede interesse. Ik lees alles. Ik schrijf nu twee jaar recensies voor Perfecte Buren, die als groep mensen ook Perfecte Vrienden zijn gebleken. Met heel veel plezier en liefde, ontstond voor mij een nieuw gevoel van maatschappelijke meerwaarde.
    En ondanks dat, voer ik dagelijks strijd. Muziek tijdens het lezen zorgt voor strijd. Wanneer ik de muziek niet meer hoor, heeft het boek gewonnen. En wanneer een solo of een songtekst me uit mijn boek weet te halen, wint de muziek.
    Daarom voeg ik vanaf mijn eerste recensie een songtekst toe. Omdat boeken en muziek bij mij naadloos met elkaar zijn verbonden. En omdat strijd geweldloos tot verbinding moet leiden.
    En dit zorgt ervoor dat ik dankzij mijn deelname aan Perfecte Buren op meerdere fronten, een rijker mens ben geworden.
    Why be a song, when you can be a symphony?
    N.B.: Ik verzamel geen boeken. Ik schenk ze na het lezen aan een goed doel of stop er één in een minibiebje in de buurt. Wanneer je ongebruikt vinyl (elpees en singles) hebt, daarvoor heb ik altijd interesse.
    Volg mij op – Facebook: Peter van Bavel – Twitter: @Stekelbaarshome – Instagram: Volg me via Instagram
    Knuffel,
    Peter

  • Meet Severine

    Hallo,

    Severine Lefebre

    Mijn naam is Severine. Ik ben 34 jaar oud en woon samen met mijn man en twee katten in West-Vlaanderen, regio Kortrijk. Lezen doe ik al zolang ik mij kan herinneren. Ik ben dus als het ware verslaafd aan boeken. Het liefste lees ik thrillers en spannende young adults. Een roman is minder aan mij besteed. Iedere dag ben ik wel een moment met mijn boeken in de weer, en ik heb er ook altijd een bij als ik de deur uit ga.
    Naast lezen heb ik ook nog andere hobby’s, zoals muziek, zingen, Formule 1 kijken en natuurlijk recensies schrijven :-).
    Ik ben vrij actief op social media. Je kunt mij vinden op:
    Facebook : severine.lefebre – Twitter : Seveke86 – Instagram : volg me via Instagram.

  • Meet Saskia

    Ik ben Saskia, woon in Rumst (België) met man en zoon. Sinds de zomer van 2020 recenseer ik bij Perfecte Buren. Ons huis lijkt een mini-bibliotheek. Boekenkasten vol, boeken op het nachtkastje en naast de zetel, natuurlijk ook een paar exemplaren naast het bad en dan nog een overdosis e-books! En toch komen er steeds nieuwe boeken bij… herkenbaar waarschijnlijk?

    Meet Saskia

    Als kind ging ik al graag naar de bibliotheek. De leeskriebels zijn nooit overgegaan. Heel fijn dus dat mijn hobby nadien is uitgegroeid tot mijn job. Ik heb een tiental jaar in de VTB-reisboekhandel gewerkt. In die periode ben ik, samen met mijn man, ook veel op reis geweest. Zuid-Afrika, Canada, Nieuw-Zeeland,… Nu blijven we dichter bij huis. Oostenrijk en Parijs zijn nu onze favoriete bestemmingen. Ik heb ook even bij Standaard Boekhandel gewerkt, maar al snel vond ik mijn weg naar Kinderboekhandel Poespas in Mechelen. Sinds 2006 ben ik fulltime huismama. Ondertussen gaat de zoon al naar de unief en heb ik nog meer vrije tijd om te lezen!
    Mijn interesse is heel ruim. Romans, literatuur en thrillers hebben mijn voorkeur. Maar ook poëzie, fantasy, kinderboeken en boeken over kunst lees ik graag voor nog meer afwisseling. Sinds kort heb ik ook de graphic novels ontdekt, heel boeiend!

    Mijn favoriete boeken? Te veel om op te noemen, maar volgende titels koester ik echt wel!

    -De stilte van het licht – Joost Zwagerman
    -De wereld van Sofie – Jostein Gaarder
    -Tonio – A.F.th. van der Heijden

    Naast lezen hou ik ook van wandelen, uit eten gaan, koffiekletsen met vriendinnen en creatief bezig zijn.

    Veel leesplezier!
    Volg me op Instagram
    Saskia

  • Meet Sanne

    Meet Sanne Jacobs

    Meet Sanne Jacobs

    Mijn naam is Sanne Jakobs. Ik geboren en opgegroeid in de Zaanstreek, maar heb mij inmiddels, samen met mijn vriend, gevestigd ergens op de Veluwe. Op dit moment studeer ik nog rechten aan de Hogeschool van Amsterdam, dus ik ben regelmatig onderweg. Er zit dan ook altijd een boek in mijn tas voor als ik wat minuten overheb tijdens mijn reis.Ik lees al vanaf jongs af aan. Op mijn vijftiende ben ik begonnen met recenseren voor een platform voor jongvolwassenen. Toen ik aan mijn eerste studie begon ben ik daarmee gestopt. Toch begon het weer te kriebelen. Ik was dan ook heel blij dat ik een plekje mocht krijgen in het leuke team van Perfecte Buren!

    Elke vrije minuut van de dag vul ik met lezen. Ik sta open voor alle genres. Ik heb heel erg ‘last’ van fases. De ene maand heb ik zin in een paar goede thrillers en de volgende maand wil ik wegdromen met een zoetsappige feelgood. Mijn boekenkast, die onder andere is gevuld met ruim 450 ongelezen boeken (oeps…), is dan ook heel divers. Mijn favoriete schrijver is op dit moment M.J. Arlidge. Zodra ik hoor dat er van hem een nieuw boek uitkomt, sta ik te springen.

    Via mijn Instagram-pagina houd ik iedereen op de hoogte van mijn leesavonturen. Ben je geïnteresseerd in wat ik lees?
    Volg me dan op @sanne_perfecteburen

  • Meet Lilian

    foto Lilian

    Meet Lilian

    Mijn naam is Lilian, geboren in 1988 en ik woon met mijn vriend in Raamsdonksveer (vlakbij Breda), samen met onze 2 hondjes en 2 katten.
    Als klein meisje was ik altijd al aan het lezen. Mijn ouders moesten mij zo vaak Dikkie Dik voorlezen dat ik exact wist wat op welke bladzijde stond, en ik dit ook ging ‘voorlezen’ uit mijn hoofd. Tot op de dag van vandaag kan ik je het verhaal van Dikkie Dik en de inktpot nog steeds vertellen!
    In 2019 heb ik een tijdje minder gelezen, maar toen ik in 2020 met een burn-out thuis kwam te zitten ontdekte ik de Bookstagram community op Instagram en raakte ik weer helemaal verslaafd! Lezen is echt mijn passie, elk vrij moment besteed ik hieraan. Televisiekijken doe ik zelden en andere hobby’s heb ik eigenlijk ook niet.
    Inmiddels werk ik weer fulltime en vind ik het heerlijk om na een dag werken op de bank te kruipen met een boek. De genres die het meeste in mijn kast staan zijn thrillers en romans, hoewel fantasy ook steeds meer plek in gaat nemen. Sinds eind 2021 recenseer ik voor Perfecte Buren en dit heeft me al met een hoop nieuwe auteurs laten kennismaken.
    Lezen zorgt ervoor dat mijn mentale gezondheid in balans blijft en dat ik kan ontprikkelen, kan reizen zonder de deur uit te hoeven en het heeft me laten kennismaken met een geweldige groep mensen op Instagram en natuurlijk mijn collega’s bij PB.
    Ik droom ervan om ooit mijn geld te kunnen verdienen met lezen, maar tot die tijd geniet ik van deze heerlijke hobby.
    Je kan mij op Instagram vinden onder Lilian_Perfecteburen of via mijn persoonlijke account Lilian_Beleeft.

  • Meet Guido

    foto Guido

    Meet Guido

    “Schrijf eens iets over jezelf”, … Nu ja, … na 66 jaren op deze aardkluit zou dat een zeer uitgebreid verslagje kunnen worden, … een levensverhaal (~ misschien zou ik daar wel eens wat tijd moeten voor uittrekken ~). Dat is natuurlijk niet de bedoeling van dit ‘voorstellingsverslagje’.
    Samen met mijn echtgenote Annita, (43 jaar zijn wij reeds in de echt verbonden en we zijn allebei schipperskinderen) en onze Cavalier King Charles Spaniël, Ruby, woon ik in het Vlaams-Brabantse Oranjestadje aan de Demer: Diest. Wij hebben drie kinderen en voorlopig zes kleinkinderen waaronder een jongenstweeling. Oranjestad? Ooit, lang geleden, toen de dieren nog konden spreken, is hier een Nederlandse Prins begraven, vandaar, … Met het stadscentrum hebben wij weinig te maken: ons huis staat aan de uiterste uithoek van de stad, grondgebied Deurne, een deelgemeente. Het midden van de straat is zelfs de provinciegrens met Limburg, gemeente Tessenderlo. Een en ander situeert zich ergens in de buurt van Averbode (Norbertijnenklooster), Scherpenheuvel (bedevaartsoord) en Zichem (De Witte van Zichem, Ernest Claes). Ernest Claes ligt trouwens begraven tegen de muur van het klooster in Averbode, maar op grondgebied Tessenderlo. Drie provincies komen daar samen in het scharnierpunt van de poort die toegang geeft tot het klooster: Antwerpen, Limburg en Vlaams-Brabant.
    Sinds juni 2017 geniet ik van een nieuwe status: gepensioneerde. Bijna 40 jaar deed ik mijn uiterste best om leerlingen van 12 tot 14 jaar wegwijs te maken in de boeiende en snel evoluerende wereld van de techniek in al zijn facetten. Leraar worden was een jeugddroom, een beroep dat ik altijd graag heb gedaan: niet alleen kennisoverdracht, maar ook het pedagogische aspect heb ik altijd zeer ter harte genomen.
    foto 2 GuidoNu hoor ik sommigen denken tot hier: “Hoe komt een technisch geschoold iemand terecht in de boekenwereld, een wereld van literatuur, historische romans en thrillers. En hoe is dat geëvolueerd naar het schrijven van recensies?” Velen vragen zich dat af en kijken met verwonderde ogen als ik hen uitleg wat ik doe. Lezen was altijd mijn grote hobby, een hobby die een passie werd na mijn pensionering. Het aantal gelezen boeken per jaar is sindsdien exponentieel gestegen. En recenseren? Dat was een logisch gevolg: ik schrijf graag tekstjes, meestal bij gelegenheden zoals verjaardagen, jubilea, begrafenissen, … Dus begon ik ook boeken te bespreken, … maar het duurde nog wel enkele jaren eer de erkenning er kwam. Daarvoor ben ik o.a. Perfecte Buren, bij wie ik al zeer vlug deel mocht uitmaken van het team bijzonder dankbaar. Ook bij DLVA heb ik die erkenning gekregen. Ondertussen lees en bespreek ik ook manuscripten voor twee uitgeverijen: zeer leuk om te doen. Een mooi neveneffect van dit alles: het contact dat je af en toe hebt met auteurs en uitgevers.
    Oorspronkelijk was ik een fervent thrillerverslinder maar daar zijn ondertussen wel wat andere genres bijgekomen: literatuur, historische romans, psychologische thrillers, psychologische romans, biografische romans en soms ook wel autobiografische boeken en klassiekers. Natuurlijk blijven spannende verhalen altijd welkom: Stieg Larsson, David Lagercrantz, Anya Niewierra en Jan Van Der Cruysse, om er maar enkele te noemen, behoren in het kransje van mijn favoriete thrillerschrijvers. In de het literaire genre is Carlos Ruiz Zafόn mijn absolute numero uno. Enkele jaren geleden heb ik in Amsterdam de Mexicaanse auteur Guillermo Arriaga ontmoet naar aanleiding van zijn roman De Ontembare: wereldklasse. Natuurlijk mag ik Nino Haratischwili met haar Het achtste leven, voor Brilka niet vergeten: een van de beste boeken die ik ooit gelezen heb. In het Nederlandstalige gebied zijn natuurlijk Marieke Lucas Rijneveld en Lize Spit absolute toppers.
    Dallas, 22 november 1963. Ik was precies die dag 8 jaar en 5 maanden (°22 juni 1955). Het was mijn derde maand als interne leerling in Schoten bij Antwerpen. Hoogst uitzonderlijk mochten wij naar TV kijken: John F. Kennedy de 35e president van de USA werd vermoord. Die dag is mij altijd bijgebleven en het hele gebeuren intrigeert mij nog steeds.  Er gaat geen dag voorbij of ik denk aan die gebeurtenis. Ik heb er massa’s lectuur over gelezen en ik ben een non-believer, dat wil zeggen dat ik nooit of te nimmer zal geloven dat Lee Harvey Oswald de president heeft doodgeschoten: technisch gezien is dat onmogelijk. Het is misschien een vreemde kronkel in mijn hoofd maar tot het eind van mijn leven zullen de beelden van die momenten loepzuiver in mijn geheugen gegrift blijven. Een zeer interessant boek over deze zwarte bladzijde in de wereldgeschiedenis is Cold Case Kennedy van Filip De Mey.
    Blauw en Zwart. Het zal niet bij iedereen een belletje laten rinkelen, maar dat zijn de kleuren van mijn favoriete voetbalclub, Club Brugge. Meer dan 50 jaar ben ik een fanatiek (niet hetzelfde als hooligan) supporter van deze ploeg. Regelmatig zit ik samen met mijn zoon in de tribunes van het Jan Breydelstadion. No Sweat No Glory , daar staat Club voor. Een quote die in het dagelijkse leven ook vaak van toepassing is.
    Wandelen en fietsen zijn twee activiteiten om fysisch een beetje in orde te blijven en te zorgen dat de ouder wordende spieren niet gaan vastroesten door het vele zitten: eens goed uitwaaien verricht wonderen. Dat kan hier in de buurt, maar regelmatig genieten wij ook wel van onze vakanties in Italië en de citytrips die we af en toe maken. De laatste was eind 2019 naar Londen, net voor dat stekelige onding alles kwam verpesten.
    Wat rest mij nog om te zeggen: dat ik een gelukkig man ben. Ik heb een fantastische echtgenote, prachtige kinderen en kleinkinderen die weg zijn van hun gekke vake. Ik heb een hobby die mij voldoening geeft en waarin ik waardering krijg voor hetgeen ik doe met boeken binnen een team van mensen die allemaal dezelfde passie hebben. Zeg het mij: “wat moet een mens, buiten een goede gezondheid, nog meer verlangen?”.
    Vriendelijke groetjes, Guido
    Volg mij op Instagram

  • Meet Joke

    foto Joke

    Meet Joke

    Mijn naam is Joke Veenstra (geboren Zwier), getrouwd, 59 jaar jong en sinds 2015 woonachtig in het mooie Friesland met mijn man.
    Al van jongst af aan lees ik graag en ik had op de lagere school al snel alle jeugdboeken gelezen die aanwezig waren. Eerst was er een bibliotheek in het dorpshuis en later een bibliobus bij ons in Drenthe. Nu zijn er steeds minder bibliotheken en komen er in de dorpshuizen uitleenkasten te staan en komen er steeds meer minibiebs waar ik graag mijn gelezen boeken doneer.  Sinds een aantal jaren heb ik een reader die overal mee naar toegaat, maar een paperback heeft wel mijn voorkeur.
    Naast lezen is motorrijden mij met de paplepel ingegoten. Als tienjarige zat ik al achterop bij mijn vader en ging mee naar de TT te Assen.  Vanaf mijn achttiende ben ik zelf begonnen met motorrijden en heb al heel wat mooie reisjes met mijn man gemaakt.  Op het moment rijd ik op een BMW 1250 GS en geniet met volle teugen van deze fijne motor.
    Verdere hobby’s; varen over de Friese wateren met onze boot, tuinieren (moes- en siertuin), breien, puzzelen, fitness, muziek luisteren, koken, klussen, formule 1 en MotoGP kijken.  Door blessures heb ik helaas mijn andere grote hobby’s op moeten geven, zijnde duiken en skiën.  Stilzitten is iets wat ik alleen kan met een boek in de hand.
    Van oorsprong heb ik een technische opleiding (mts-elektrotechniek en elektronica), maar na een aantal jaren hierin gewerkt te hebben kwam ik in de administratie terecht. Sinds 2015 ben ik begonnen met recensies schrijven.  Door gezondheidsproblemen ben ik in 2016 arbeidsongeschikt geworden en heb nu alle tijd om te doen wat ik leuk vind.
    Ik lees graag thrillers, (historische) romans, literatuur, fantasy en feelgood.  Er zijn eigenlijk niet veel boeken die ik geen kans geeft en een debuut vind ik altijd leuk om zo een nieuwe auteur te ontdekken.
    Groet, Joke Zwier.
    Volg me op Instagram.

  • Meet Ingrid

    foto Ingrid

    Meet Ingrid

    Hai, ik ben Ingrid den Oudsten en sinds november 2021 recensent van Perfecte Buren. Met mijn man en kinderen woon ik in de buurt van Rotterdam en in het dagelijks leven werk ik vier dagen per week bij een zorgverzekeraar. Ik ben bijna een halve eeuw jong en de trotse moeder van twee puberdochters van 18 en 15 jaar oud. Mijn liefde voor boeken heb ik (voorlopig) alleen aan mijn oudste dochter doorgegeven.
    Ik vond het vroeger heerlijk om voorgelezen te worden door mijn moeder: Jip en Janneke, Pinkeltje, Pluk van de Petteflet, Rupsje Nooitgenoeg, maar mijn favoriet was Floddertje. Zodra ik zelf kon lezen was ik vaak in de bibliotheek of de tweedehandsboekenwinkel te vinden. Ik verslond boeken van De Vijf (eigenlijk alles van Enid Blyton), Jan Terlouw, Paul Biegel en Evert Hartman. Ik nam ook deel aan de boekenjury van de bieb. Op de havo was ik, volgens mij, de enige die ook écht alle 25 boeken van de Nederlandse lijst heeft gelezen. Na het zien van de film “The world according to Garp” vroeg ik of ik deze voor mijn Engelse boekenlijst mocht lezen. De leraar dacht dat ik gek was om vrijwillig een boek van ca. 450 bladzijdes op mijn lijst te zetten!
    De jaren daarna had ik wel altijd een boek bij me en las ik in het openbaar vervoer, voor het slapen gaan of in het weekend. Uiteraard gaat er ook een stapel boeken mee op vakantie. Ik ben altijd teleurgesteld als mijn vakantieadres geen ruilboeken heeft staan. Vier jaar lang heb ik veel lesboeken en weinig leesboeken gelezen omdat ik een deeltijdstudie HBO Bedrijfskunde ging volgen. In 2019 studeerde ik af en viel ik in een gat omdat ik zo’n 20 uur per week “over” had. Deze tijd ging ik gebruiken om heerlijk boeken te lezen. Het duurde wel even voordat ik van het schuldgevoel af was om “niets” te doen. Ik ben een dag meer gaan werken en me op Instagram gaan richten. Daar ging een wereld voor me open. Vol met boekliefhebbers, uitgeverijen die recensie-exemplaren aanbieden en heel veel nieuwe leestips. Het heeft me gestimuleerd om (veel) meer te gaan lezen. Van ca. 20 boeken per jaar naar ca. 60 per jaar. Hierdoor heb ik ook nieuwe genres ontdekt zoals (urban) fantasy en young adult. Daarnaast liefst lees ik het liefst thrillers, maar ook (historische) romans en soms feelgood of biografieën. Sinds kort heb ik de luisterboeken ontdekt; dan wordt het minder vervelend om een flink stuk te gaan wandelen. Ik ben benieuwd welke mooie boeken me nog allemaal te wachten staan.
    Volg me op Instagram.

  • Meet Lisanne

    Meet Lisanne

    Mijn naam is Lisanne, geboren in 1990 en woon samen met mijn vriend Nico en kater Floortje in het mooie Overbetuwe. Mijn liefde voor boeken is al vroeg ontstaan en als de leraar op de basisschool aankondigde dat we een halfuurtje vrij mochten lezen, was ik in de zevende hemel. In 2012 werd mijn eerste verhaal gepubliceerd en drie jaar later werd mijn droom werkelijkheid en verscheen mijn debuut De vlucht. Sindsdien ben ik mij op het lezen en het recenseren van boeken gaan richten en ben ik sinds maart ’22 recensente van Perfecte Buren.
    Daarnaast bezoek ik op zijn tijd een voetbalwedstrijd, speel ik (bord)spelletjes met vrienden, maak ik zelf kaarten en gooi ik graag een pijltje. Mijn favoriete genres zijn (psychologische) thrillers, detectives en romans, denk aan historisch, familie, psychologisch en feelgood. Ook literatuur en waargebeurd kan ik waarderen.
    Ik zou het leuk vinden als je mij volgt op Instagram: lisanne_perfecteburen.
    Groetjes Lisanne.