‘Club Duister, schaduwblind’ – Veronique Marien

21-10-2016
het beschikbaar stellen van het recensieboek.
Duister heeft een gave cover. Een zwarte achtergrond waarop het teken van de
Jaguargod van de Azteken uit zijn mond bloed laat stromen tot een grote rode
plas. In deze plas staat in het maankleurig met rode stippels de titel
geschreven. De naam van de schrijfster en de subtitel staan in bloedrood
vermeld. De cover laat duidelijk zien dat het boek een spannend en griezelig
boek is. De cover krijgt van mij een 8,5.
is een jongen die veel gepest wordt op school. Hij woont samen met zijn moeder
in een flatje. Zijn moeder draait nachtdiensten en tijdens de eenzame avonden
in het flatje kijkt Sam heel veel griezelfilms. Hij heeft een enorme collectie
dvd’s. Door het kijken van deze films voelt hij zich beter en kan hij de
pesterijen van zich afzetten. Naast het kijken van griezelfilms zoekt Sam ook
troost in het eten van veel junkfood. Zijn overgewicht wordt door Brent, de
populaire jongen uit de klas, steevast aangegrepen om hem te vernederen
tegenover de rest van de klas, maar niet alleen Brent grijpt zijn overgewicht
aan om hem te kijk te zetten. De gymleraar grijpt elk middel aan om Sam ten
overstaan van de klas voor aap te zetten. Sam voelt zich doodongelukkig, maar
durft er met niemand over te praten.
historisch museum ziet Brent samen met zijn twee vrienden, Maarten en Jelle,
kans om Sam te pakken te nemen. Na de verplichte rondleiding moeten de
leerlingen op eigen houtje een vragenlijst gaan invullen. Als zij Sam in het
vizier krijgen, gaan ze al scheldend achter hem aan. Om aan hen te ontkomen,
duikt hij een ruimte in waarin een tentoonstelling over de Azteken, genaamd
Bloed en Offers, wordt voorbereid. Achterin deze zaal stuit Sam op een
angstaanjagend beeld van de Azteekse God Tezcatlipoca. Terwijl Sam dit beeld
goed zit te bekijken, komen zijn pestkoppen de zaal binnenstormen. Er ontstaat
een vechtpartij waarbij Sam tegen het hoofd van Tezcatlipoca wordt aangeduwd.
Hij haalt hierbij zijn hoofd open aan de grote slagtanden van het beeld. Op dat
moment komen Lena, het meisje waarop Sam heimelijk verliefd is, en twee andere
meisjes de ruimte binnen. Zij waren door de juf erop uit gestuurd om hen te
zoeken. Lena neemt het voor Sam op en Brent, Maarten en Jelle laten hem
uiteindelijk met rust en gaan met de drie meisjes mee naar de uitgang.
weg zijn, merkt Sam dat zijn bloed op het beeld van de Jaguargod zit. Verwoed
probeert hij dit weg te poetsen. Hij wil namelijk niet in de problemen komen.
De zaal was verboden terrein en hij wil niet hoeven uit te leggen hoe het bloed
op het beeld is gekomen. Als Sam die avond thuis een van zijn favoriete
griezelfilms zit te kijken, valt opeens het licht uit en klinken er
angstaanjagende geluiden in de hal van de flat. Als hij door het spionnetje van
de deur kijkt, ziet Sam een mysterieuze schaduw. Als er dan gebeld wordt,
schrikt hij zich bijna dood. Zijn moeder is werken, het is donker in de flat en
er waart een mysterieuze schaduw rond. Als plotseling de lampen weer aanfloepen
denkt hij dat de griezelfilms ervoor gezorgd hebben dat zijn fantasie met hem
op de loop is gegaan.
zich op andere plekken voordoen, raakt Sam in paniek. Wie of wat is die
geheimzinnige schaduw en wat wil deze van hem? Hij probeert uit alle macht
erachter te komen en in zijn zoektocht stuit hij op angstaanjagende feiten. Zal
het Sam lukken om het naderende noodlot te ontwijken?
Marien begint het boek met een cursief gedrukte boodschap van Club Duister. Met
deze boodschap weet ze de lezer direct te prikkelen. Wie of wat is Club Duister
en hoe word je lid van Club Duister.
Hierna vertelt het boek het verhaal van Sam en hoe hij tot deze club is
toegetreden. Vanuit zijn perspectief neemt de schrijfster ons mee in een
verhaal dat vanaf het begin pakt.
zinnen van het verhaal ‘Pak hem! Pak die dikzak! De gemene stem van
Brent klonk schel in mijn oren, terwijl ik hijgend door de gangen van het
museum rende. Shit, shit, shit! Vervloekte ik bij mijzelf. Hoe had ik toch zo
stom kunnen zijn? Heel eventjes niet op mijn hoede geweest, en moest je nu eens
kijken!’ schetsen al direct een goed beeld van het boek.
pakkende zinnen die direct de situatie overbrengen. Veronique Marien weet dit
van begin tot eind vol te houden. De personages zijn goed neergezet. Natuurlijk
zijn Sam, de dikzak die niet van sporten houdt, Brent, de populaire jongen, en
Lena, het mooie meisje dat voor de underdog gaat, clichéachtige personages,
maar dat hindert niet. Dat is juist wat werkt in deze verhalen. Ze zorgt ervoor
dat je met een andere blik naar hen gaat kijken en als lezer leef je daardoor
helemaal mee met Sam. Hij is de hoofdpersoon en goed uitgewerkt.
terwijl de overige personages, de bijrollen, al naar gelang hun rol zijn uitgewerkt.
Van oppervlakkig tot iets dieper. Passend is ook Sams hobby, de griezelfilms.
Hij komt uiteindelijk in een eigen griezelfilm terecht en net als veel
griezelfilms een vervolg hebben, krijgt ook Club Duister een vervolg.
Schaduwblind, het verhaal van Sam, is namelijk het eerste deel van een nieuwe
serie. Met het verrassende einde en intrigerende einde van het eerste deel weet
de schrijfster de lezer warm te houden voor deel 2.
krijgt van mij 4*